Nazywam się
Julia Grzybowska
kiedyś Julia Małecka, i jestem Praktykiem Zdrowienia z 22-letnim doświadczeniem życia z Chorobą Afektywną Dwubiegunową (ChAD).
Jako Doradca ds. Zdrowienia pomagam osobom z diagnozą ChAD oraz ich bliskim przejść przez drogę zdrowienia, dzieląc się wiedzą i doświadczeniem, które zdobyłam przez ponad dwie dekady.
Dziś, po 10 latach w remisji, wiem, że zdrowienie jest możliwe i każda droga ma swój sens.
Jestem absolwentką Collegium Języków Obcych przy UAM w Poznaniu, Kulturoznawstwa, Psychologii Zarządzania Rozwojem Organizacji oraz Design Thinking na SWPS.
Choć ChAD miała wpływ na moje życie, nie pozwoliłam tej chorobie zniszczyć moich marzeń – nauczyłam się trzech języków obcych, ukończyłam kursy Trenera Zarządzania i Fotografii, a także zorganizowałam wernisaż „Fotomania” oraz odbyłam niezapomnianą podróż stopem po Europie.
Czym jest ChAD?
Mogę wyjaśnić Ci co to jest ChAD jeśli chcesz. Tylko zależy, co tak naprawdę chcesz wiedzieć. Jeśli pragniesz pojąć na czym polega ta choroba, to myślę, że „sucha” adnotacja oparta na rzeczowych informacjach wyciągniętych z encyklopedii niestety może nie wystarczyć. Czym dla mnie osobiście jest ta choroba? Jak ja ją widzę? Co diagnoza zmieniła w moim życiu? Odpowiedź na te wszystkie pytania znajdziesz w tekstach na moim blogu, które tworzę już od 2021 roku. Ja usłyszałam diagnozę w wieku 21 lat, po moim pierwszym, jakże spektakularnym, epizodzie maniakalnym. Jak on wyglądał? Na czym polegał? Dokładnie możesz się tego dowiedzieć z mojego e-book’a „Ja się nie chowam jestem ChAD’owa”
Choroba Afektywna DWUBIEGUNOWA
Dwa bieguny – na jednym mania na drugim depresja, a Ty jak linoskoczek – raz na górze raz na dole. Taka jest z grubsza moja perspektywa. Jakie jest natomiast podejście popularno – naukowe? Mówi ono o tym, że Choroba Afektywna Dwubiegunowa – bo od niej pochodzi skrót ChAD – czy też Zaburzenia Afektywne Dwubiegunowe bądź moja ulubiona, wprawiająca w ogólny przestrach nazwa-psychoza maniakalno – depresyjna, albo jeszcze cyklofrenia to nawracające zaburzenia psychiczne, które mogą objawiać się występowaniem zespołów depresyjnych lub maniakalnych lub też hipomaniakalnych. Mogą one następować bezpośrednio po sobie lub być rozdzielone okresami remisji czyli czasem pozbawionym objawów. Według większości źródeł i pewnie każdego psychiatry ChAD jest nieuleczalny (ja spotkałam się z twierdzeniem, że w niektórych przypadkach, gdy choroba wywołana jest traumami z dzieciństwa, może nastąpić powrót do zdrowia dzięki początkowemu stosowaniu farmakoterapii oraz terapii poznawczo – behawioralnej. Jednak jest to tylko przytoczona przeze mnie teza i nie chciałabym, żeby ktokolwiek budował na niej swoje przekonania o możliwości całkowitego wyleczenia ChAD).
Diagnoza i leczenie ChAD
Stany depresyjne i maniakalne mogą zmieniać się z dnia na dzień. Biorąc pod uwagę wspomniany wyżej fakt, iż większość specjalistów w naszym kraju nie wierzy w to, aby Choroba Dwubiegunowa Afektywna była uleczalna, stosuje się najczęściej jedynie farmakoterapię, która łagodzi przebieg choroby. Generalnie badania medyczne wskazują na to, że całkowite uleczenie ChAD jest niemożliwe. Aby stwierdzić, że dana osoba cierpi na to zaburzenie, musi być stwierdzone, że wystąpiły u niej przynajmniej dwa epizody afektywne: depresji, hipomanii, manii lub mieszane, i przynajmniej jeden z tych epizodów nie był epizodem depresji. Jeśli wystąpi powtórnie epizod depresji bez wystąpienia manii, hipomanii bądź epizodu mieszanego, rozpoznaje się zaburzenia afektywne jednobiegunowe (zaburzenie depresyjne nawracające). W zależności od przyjętych kryteriów rozpoznania, rozpowszechnienie zaburzeń afektywnych dwubiegunowych wynosi 0,4–1,5% populacji. Początek przypada zwykle na trzecią dekadę życia, choroba dotyka równie często mężczyzn i kobiety. Leczeniem z wyboru jest farmakoterapia z zastosowaniem stabilizujących nastrój leków. Pokazałam Ci moje spojrzenie wynikające z autopsji oraz to, co mówi teoria na temat ChAD. Jeśli jednak masz jeszcze jakieś pytania lub wątpliwości, to skontaktuj się ze mną proszę. Chętnie je rozwieję. Jestem tu, by swoim doświadczeniem wspierać, edukować i inspirować. Nie musisz iść tą drogą sama. Od diagnozy do wyzdrowienia.
Jak pomagam?
Prowadzę rozmowy wspierające. Całe swoje doświadczenie i wiedzę wykorzystuję, by pomóc właśnie Tobie. Nie ważne czy jesteś zdiagnozowany czy też jesteś bliską osobą chorej. Moim zadaniem jest sprawić, byś przestał się bać, zrozumiał diagnozę i spojrzał w przyszłość z optymizmem. Rozmowy wspierające, które proponuję osobom zwracającym się do mnie o pomoc mają na celu przede wszystkim rozwiać mity, obalić stereotypy i odczarować pogląd o tym, że szpital psychiatryczny to „dom wariatów”, a osoba zdiagnozowana to „czubek”, „psychol” czy „wariat”. Nie ma czegoś takiego jak „żółte papiery” No chyba, że sam je sobie narysujesz. Wszystkie uprzedzenia i stereotypy są w naszych głowach. Ja sprawiam, że one znikają. Pomagam chorym i ich bliskim zrozumieć, zaakceptować i przestać się bać.
- moja oferta -
- Wszystko
- Diagnoza no i co?
CZYM JEST
ROZMOWA WSPIERAJĄCA
Czy to, jak definicja wskazuje, tylko komunikacja werbalna, dialog? Zdecydowanie nie. Decydując się na taką formę pomocy z mojej strony zyskujesz 100% mojej uwagi i czasu, który mogę Ci ofiarować. Sytuacja, gdy jesteś na rozdrożu, a ja towarzyszę Ci we wspólnym znalezieniu rozwiązania, w którą stronę pójść, jest wsparta moim bogatym doświadczeniem i rozległą wiedzą. Pomogę Ci w działaniu. Możesz być pewna, że zostaniesz wysłuchany. Wspólnie z Tobą staram się zrozumieć problem, a potem w sposób elastyczny i twórczy spróbujemy znaleźć wyjście z trudnej sytuacji.
Możesz uzyskać ode mnie:
Informacje,
Pomoc w sprawach codziennych (jeśli jest to możliwe pod względem geograficznym),
Wsparcie emocjonalne,
Wsparcie duchowe,
Motywację,
Akceptację takiego, jaki jesteś bez osądzania i namowy do zmieniania tego, czego zmienić nie możesz lub po prostu nie chcesz.
To właśnie z ROZMOWY dowiem się, jakiej pomocy potrzebujesz. To Ty mi o tym powiesz. Nie jestem psychiatrą, który tylko na Ciebie spojrzy i zapisze odpowiednie leki – nie ja słucham i słyszę. Jeśli natomiast jesteś bliski osobie zdiagnozowanej, to również możesz liczyć na moje wsparcie. Dowiesz się ode mnie informacji przydatnych w różnych kwestiach związanych z codziennym funkcjonowaniem z osobą chorą na ChAD – np.finanse, sex, zmienność nastrojów itp.
Dzięki mojej pomocy łatwiej Ci będzie zrozumieć dlaczego wasz związek jest niestabilny i co zrobić, aby zapanowała w nim taka sama równowaga, jak w życiu osoby chorej, gdy już wreszcie zaakceptuje diagnozę i zacznie żyć w harmonii. Podczas godzinnych, płatnych rozmów wpierających ofiaruję Ci swój czas, zaangażowanie i wiedzę. Skupiam się tylko na Tobie, twoich problemach, radościach, zagadnieniach, które Cię nurtują i kwestiach pilnych, ale również takich, o których po prostu nie masz z kim lub najzwyczajniej wstydzisz się porozmawiać z kim innym.
A na co dzień...
Prywatnie jestem mamą dwóch wspaniałych synów, którzy codziennie uczą mnie, co to znaczy walczyć i kochać bezwarunkowo.
Jestem autorką e-booków: „Ja się nie chowam, jestem ChADowa”, „W obłokach przed burzą (ꓷꓯⴗꓛ)” oraz „Odwaga i miłość – budowanie zdrowych relacji z partnerem pomimo ChAD”.
Moją życiową maksymą jest: „Lepiej grzeszyć i żałować, niż żałować, że się nigdy nie grzeszyło.”
Wyciągam pomocną dłoń do osób zdiagnozowanych na ChAD tak, jak ja oraz do ich bliskich.
Moim największym atutem jest fakt, że nie jestem ani psychiatrą, ani psychoterapeutą ani klasycznym coachem.
JESTEM PRAKTYKIEM!!!
Tak, tak.
Z doświadczenia wiem przez co przechodzisz Ty lub Twój bliski. Przeżyłam pięć ogromnych epizodów maniakalnych, które skończyły się hospitalizacjami oraz kilka depresji. Wiem co to gigantyczny stan euforii i wiem, co to wszechogarniająca niemoc. Potrafię „wejść w Twoje buty” i odpowiednio zrozumieć to, przez co przechodziłeś i to, czego doświadczasz teraz. Sama przecież byłam na podobnej drodze.
Od 10 lat nie żyję już na rolercoasterze. Wiem, jak utrzymać ten stan i tą właśnie wiedzą chcę się dzielić z Tobą i Twoim bliskim po to, byś nie musiał tracić czasu (ja straciłam dwanaście lat! Zanim nie doszłam do tego, jak utrzymać równowagę).
Jeśli potrzebujesz zatem wsparcia na swojej drodze zdrowienia – zapraszam Cię serdecznie do kontaktu!
Razem możemy znaleźć drogę ku lepszemu życiu.
W końcu się spotkaliśmy.
Potrzebujesz towarzysza na Twojej drodze ku remisji osoby zdiagnozowanej na Chorobę Afektywną Dwubiegunową? Marzysz o tym, aby ktoś zdjął z Twoich barków ten przygniatający Cię ciężar wspierania bliskiego z Chad? (Choroba Afektywna Dwubiegunowa)
A może to Ty masz diagnozę?
Jest ciężko. Wiem o tym. Skąd? Bo sama tego doświadczyłam. Ciągłe wahania nastroju są wyniszczające, odbierają nadzieję na to, że może być dobrze, że życie może być satysfakcjonujące i piękne.
W moim życiu od 10 lat panuje równowaga.
I w tym właśnie chcę Cię wesprzeć - w podróży do miejsca, które nazywa się REMISJA. Ja jestem w nim już od dekady.
A Ty? Chciałbyś w nim zamieszkać?
Szłam razem tą ścieżką z wieloma osobami - szukałam z nimi pracy, pisałam CV, razem świętowaliśmy opłakiwaliśmy porażki i świętowaliśmy sukcesy. Efekt końcowy naszej wspólnej voyagy - zaakceptowanie diagnozy i złapanie życiowego balansu.
Podejmij wysiłek.
Spakuj walizki niepewności. Wyprowadź się ze świata manii, depresji, lęku, euforii, ciągłej przejażdżki na bezustannym rolercoasterze i zamieszkaj tam, gdzie panuje spokój i bezpieczeństwo.
Możemy tę wyprawę przemierzyć wspólnie.
Jestem tu dla Ciebie 😊
Wystarczy zrobić pierwszy krok.
To co? Wyruszamy razem?
Biologiczne pułapki mózgu- ChAD dla ciekawskich.
Wyobraź sobie, że jesteś ciekawskim odkrywcą mózgu – z lornetką polujesz na geny i z lupą podglądasz szalejące neuroprzekaźniki. Dziś przyjrzymy się biologicznym przyczynom ChAD (Choroby Afektywnej…
Świat dźwięków, dotyku i serca – jak uczę francuskiego z pasją
Wyobraź sobie dziewczynkę. Pięcioletnią, uśmiechniętą, tańczącą i śpiewającą prawie bez ustanku. Dziewczynkę, która kocha języki obce.…
Francuski – most do wspomnień, pasji i wolności
Początek z francuskim i marzeniem mamy Nigdy nie chciałam być nauczycielem języka francuskiego. Moja przygoda z…